Wkład koronowo-korzeniowy ? rodzaj uzupełnienia protetycznego wzmacniający korzeń zęba oraz odbudowujący utraconą koronę zęba. Występuje najczęściej w postaci metalowego sztyftu umieszczonego w korzeniu zęba, na który następnie zakładana jest korona protetyczna.
Zbudowany jest z:
części korzeniowej ? umieszczanej w kanale korzenia
części koronowej ? wystającej ponad nią, na której umieszczona będzie korona.
Wkład koronowo-korzeniowy może być wykonany ze stopów stali, złota, włókna szklanego, bądź tlenku cyrkonu.
Możliwość zastosowania wkładu koronowo-korzeniowego jest często jedynym wyjściem pozwalającym na odbudowę bardzo zniszczonej, bądź złamanej korony zęba. Stan korzenia nie zawsze jednak na to pozwala, dlatego stomatolog za każdym razem wykonuje zdjęcie rentgenowskie i na jego podstawie kwalifikuje korzeń do odbudowy protetycznej. Korzeń powinien mieć odpowiednią długość oraz być prawidłowo przeleczony kanałowo.
Zacementowany wkład służy następnie jako filar do umieszczenia korony protetycznej, bądź mostu.
Chirurgia szczękowo-twarzowa ? dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem operacyjnym schorzeń jamy ustnej, części twarzowej głowy ? aż po dół przedni czaszki włącznie ? oraz szyi. Ze względu na zasięg, coraz częściej specjalność ta określana jest jako chirurgia czaszkowo-szczękowo-twarzowa. Jest podspecjalnością stomatologii oraz chirurgii. Wyłoniła się na przełomie XIX i XX w. z chirurgii ogólnej.
Obejmuje chirurgię stomatologiczną, onkologię, traumatologię i chirurgię plastyczną części twarzowej czaszki. W większości krajów Unii Europejskiej do uzyskania tej specjalności wymaga się dyplomu lekarza i lekarza dentysty. W Polsce jest to jedna z trzech specjalności (obok epidemiologii i zdrowia publicznego), w których kształcić się mogą zarówno lekarze jak i lekarze dentyści. Dla lekarzy posiadających oba dyplomy istnieje odrębny, skrócony program specjalizacji
W celu maksymalnego ograniczenia wystąpienia bólów zębów na tle zmian w obrębie tkanki twardej i stanów chorobowych miazgi należy:
dbać o higienę jamy ustnej:
przynajmniej 2 razy dziennie szczotkować zęby pastą zawierającą fluor;
delikatnie szczotkować dziąsła i język;
przestrzenie międzyzębowe czyścić nicią dentystyczną;
stosować płyn do higieny jamy ustnej;
ograniczyć spożycie produktów zawierających cukier;
stosować dietę bogatą w wapń;
spożywać duże ilości wody w celu wspomagania procesu produkcji śliny;
regularnie kontrolować stan uzębienia u dentysty:
raz na 12-24 miesiące ? osoby bez problemów z zębami i jamą ustną;
co 6 miesięcy ? dzieci (w celu szybszego wykrycia ewentualnych zmian);
przeprowadzać czyszczenie uzębienia w gabinecie stomatologicznym;
w razie potrzeby stosować zalecone przez lekarza kuracje fluoryzacyjne.
